† Salib Eshgh †

امتحان عشق

salib-eshgh — Mon, 10 Nov 2008 10:57:18 GMT

شمع و پروانه

salib-eshgh — Sun, 21 Sep 2008 20:22:18 GMT

شـمع می سوخت و آب می شد و به پروانه که داشت جلوی چشمش پر پر می شد نگاه ميکرد.

ياد چند دقيقه ی پيش افتاد که ای کاش حرف پروانه رو قبول ميکرد.

آخه اون دو تا ميخواستن به هم ثابت کنن که کی عاشق تره ...

شـمع به پروانه گفت : تو هيچوقت منو بغل نـميکنی لابد دوستم نداری ديگه.

پروانه ناليد و گفت : آخه کی ديدی يه پروانه يه شـمع رو بغل کنه ، حتما بقيه يه چيزی ميدونستن که اين کار رو نکردن.

ببين من ميترسم شايد اين کار باعث جداييمون بشه.

شـمع خوشگلم من نـميخوام تو رو از دست بدم .

ولی شـمع با اين حرفای پروانه قانع نـمی شد : اون قديـما رسـمشون اين بوده ، چه ميدونم شايد دلشون نـميخواسته.

پروانه آهی کشيد و گفت: خوب اگه رسم بوده پس بذار باقی بـمونه ، چرا بايد عوض بشه يا زير پا گذاشته بشه؟!

شـمع باز با اعتراض گفت : نـميخوام ! تا کي بايد به حرف قديـمی ها تکيه کنيم و از خودمون چيزی نداشته باشم.

پس پيشرفت واسه چيه ؟

عشق اينجوری که فايده ای نداره ...

شـمع بغض کرده بود و پروانه نـميتونست اينو تـحمل کنه آخه شـمع رو خيلی دوست داشت .

جلو رفت و صورت شـمع رو تو بال هاش گرفت و بعد توی بغل خودش فشرد.

شـمع يه دفعه بغضش ترکيد و اشکاش چکيد رو بال های پروانه ...

يهو ديد پروانه داره بی جون ميشه و بالـهاش دارن ميسوزن .

جيغ کشيد و رهاش کرد و پروانه توی شعله های اشک شـمع سوخت.

شـمع حالا از غم عشقش آب شده و جز يه شعله ی کوچيک روی سرش که هر لـحظه داره کم سو تر ميشه چيزی براش نـمونده...

غروب...

salib-eshgh — Sat, 13 Sep 2008 20:33:18 GMT

در راهی بی نور قدم می گذارم

قدم هایی کوتاه نا مطمئن

جلوی راهم افسانه هایی را می بینم که هر کدام رازی پشت خود پنهان کرده اند

چهره ها و چشم هایی را می نگردم که دردی در دل خود نگاه داشته اند

از روی جوی خیابان ها می پرم تا راهم یکنواخت نباشد

ناگهان پایم پیچ می خورد تعادلم را از دست می دم اما می دانم نمی افتم

دوباره پا در جاده می گذارم

سرم را رو به آسمان می کنم تا آبي آسمان ستایش کنم

دلم غمناک می شود

چون باز ابری سایه اش روی خورشید گسترد و نگذاشت غروب را ببینم

...

نا گهان ظلمت شکافت

آذرخشي فرود آمد ، و مرا ترساند

رگباری نشست بر شانه هایم از در همدلی

اما کوتاه
خواستم سايه را به دره رها کنم اما سکوت نگذاشت

و من همچنان ...

خسته ام ...

salib-eshgh — Thu, 11 Sep 2008 12:03:18 GMT

خسته ام از حرف سكوت

خسته ام از هر واژه كه با تنهايي همرا ه است

مي خواهم نقطه بگذارم در پايان همه اين جملات

شايد باز نتوانم

اما من پر از فردايم

من مقلوب ديروز نخواهم شد

گوشه اتاق كز نخواهم نشست به اميد خاطره

بار ديگر از نو آغاز خواهم كرد وصف تنهايي را

من پر از فردايم

در افق فردايم انتظار جايي ندارد

من به دنبال آسمان خواهم بود

به دنبال طلوع ها

به دنبال دری به سوی امید

به دنبال تو عشقم

انها از عشق ما هیچ چیز نمی دانند

salib-eshgh — Tue, 12 Aug 2008 12:57:18 GMT

همه آنچه آنها می دانند تنها زمانهاییست که با یکدیگر جنگ و جدل داریم

آنها هرگز عشق ما به یکدیگر را نمی بینند

آنها چه می دانند؟ آنها یک چیز را نمی دانند

و آنها نمی دانند که خنده ها چه زود از میان می رود

آنها داستان هایی می نویسند که ریشه آنها فقط دروغ و ریا است

آنها چه می دانند؟ آنها یک چیز را نمی دانند

چگونه می توانید یک عشق بسیار قوی را درک کنید در حالی که هرگز آن را با کسی قسمت نکرده اید

و آنگاه که همه دروغ ها از میان رفته و ناپدید می شوند

ما همچنان باقی خواهیم ماند، ما به آنها ثابت خواهیم کرد که در اشتباه بوده اند

چرا که آنها احساس تو را در شب درک نمی کنند

آنها درک نمی کنند که تا صبح چگونه سر بر روی بالش می گذاری

آنها چه می دانند؟ آنها یک چیز را نمی دانند

و همه آنچه من می دانم این است که آنها هیچ چیز نمی دانند

عشق من

salib-eshgh — Wed, 06 Aug 2008 20:32:30 GMT

یک کوچه خالی، یک خانه مطروکه

روزنه ای در درون قلبم وجود دارد

کاملا تنها هستم، اتاقها همواره تنگ تر می شوند

در تعجب هستم که چگونه، متعجب هستم که چرا؟ شگفتم این است که کجایند

آن روزهایی که با هم داشتیم، ترانه هایی که باهم می سرودیم

و با همه اینها عشق من، تا ابد طاقت می آورم

دست یابی به این عشق بسیار دور از دسترس به نظر می رسد

پس برای رسیدن به آن به دعا متوسل می شوم

و امید دارم تا رویاهایم آنجا را بستانند

جایی که آسمانها برای دیدن دوباره تو نیلگون است، عشق من

تمام دریاها را ساحل به ساحل در می نوردم

برای یافتن جایی که بیش از همه به آن عشق می ورزم

جایی که زمین ها برای دیدن دوباره تو سبز هستند، عشق من

سعی می کنم خود را با کار و مطالعه سرگرم کنم

با دوستانم خندیدن را تجربه می کنم

اما با همه اینها نمی توانم جلوی خودم را از اندیشیدن به تو بگیرم

تمام چیزی که می خواستم...

salib-eshgh — Wed, 06 Aug 2008 20:31:18 GMT

تمام چیزی که میخواستم یه نفر بود که بهم اهمیت بده

یه نفر که بخاطر من اینجا باشه

تمام چیزی که میخواستم یه نفر بود که باهام رو راست باشه

تمام چیزی که میخواستم یه نفر بود که دقیقا مثل تو باشه!

گوشه ای از صلیب رو یادت نره

آنکه دوستش داریم همه گونه حقی بر ما دارد

salib-eshgh — Wed, 06 Aug 2008 20:30:18 GMT

از او که رفته نباید رنجشی به دل گرفت

آنکه دوستش داریم همه گونه حقی بر ما دارد

حتی حق آنکه دیگر دوستمان نداشته باشد

نمی توان از او رنجشی به دل گرفت

بلکه باید تنها از خود رنجید

که چرا باید آنقدر شایسته ی محبت نباشیم که دوست ما را ترک کند ...

و این خود دردی کشنده است ...

(برای دیذن عکس های متحرک به گوشه ای از صلیب بروید)

پروانه ی عشق

salib-eshgh — Wed, 06 Aug 2008 20:30:18 GMT

چند تا عکس از پروانه های زیبا گذاشتم
اما از عشق خودم زیبا تر نیستن

رنگ دنیای من

salib-eshgh — Wed, 06 Aug 2008 20:28:18 GMT

هر انساني نيازمند مهر و محبت است و همواره در پي رابطه اي عميق

از اين رو ذره اي از عشقت را در حيات امروز من قرار ده

هر انساني به جان پناهي نيازمند است تا اندک زماني را در کنار دلدارش سر کند

پس خود را به آغوش من بسپار تا بشنوي آنچه را که در سينه دارم

دنيايم را رنگ آميزي کن بر قلبم خطي ترسيم کن

از هر آنچه در انگاشتت عشق را بدان شبيه مي پنداري منظري پديد آور

هر آنچه مي داني را بر روحم تحرير کن

از تک تک واژه هايي که بدانها گوش فرا داده اي بهره بگير و به دنيايم رنگ و بو ببخش

ديگر ناباوري و بي معنا زيستن، مرا بس است

راستين چيزي را که در کنار تو سخت حسش مي کنم، مي طلبم

بيا خانه اي از عشق و صميميت بنا کنيم و تا ابد دريچه اي را رو به سوي احساسات قلبم بگشاييم

اين همان جايي است که مي خواهم تو را در آن نگاه دارم

دنيايم را رنگ آميزي کن

بر قلبم خطي ترسيم کن

از هر آنچه در انگاشتت عشق را بدان شبيه مي پنداري منظري پديد آور

هر آنچه مي داني را بر روحم تحرير کن

از تک تک واژه هايي که بدانها گوش فرا داده اي بهره بگير و به دنيايم رنگ و بو ببخش

پس به دنيايم رنگ و بو ببخش